Rola urzędów celnych w realizacji budżetu państwa

Urząd celny jest to jednostka organizacyjna administracji celnej, w której mogą zostać dokonane czynności przewidziane w przepisach prawa celnego. Dyrektor urzędu celnego jest organem administracji państwowej w sprawach celnych.
Do zadań dyrektora urzędu celnego należy:
 dokonywanie wymiaru i poboru należności celnych,
 sprawowanie dozoru celnego i wykonywanie kontroli celnej,
 zwalczanie i ściganie przestępstw i wykroczeń z zakresie ustalonym ustawą karnoskarbową,
 wykonywanie innych zadań zleconych w odrębnych przepisach,

Cło jest specyficznym podatkiem, pobieranym przez państwo od przywozy i wywozu towarów za granicę RP. Dochód z ceł jest ustanawiany przez państwo, pobierany przez państwo i zasilający budżet państwa. Cła ustalane są w celu tworzenia zasobów pieniężnych służących finansowaniu finansów publicznych. Po wejściu Polski do UE urzędy celne zostały zobowiązane do pobierania akcyzy.
Obiło mi się o uszy, że po wejściu do Unii, cały dochód osiągnięty z cła, przekazywany jest przez Polskę do Brukseli. Tym samym od 1 maja 2004r. cło nie stanowi dochodu budżetu państwa.

——————————————————————————————————-
darmowe ogłoszenia darmowe ogłoszenia darmowe ogłoszenia

Opodatkowanie podmiotów gospodarczych i gospodarstw domowych

OPODATKOWANIE PRZEDSIĘBIORCÓW:

Opodatkowanie przedsiębiorców stanowi najbardziej zmienny fragment systemu podatkowego Polski. Na system opodatkowania przedsiębiorców składają się podatki:
 podatek od towarów i usług,
 podatek od nieruchomości,
 podatek od środków transportu,
 składki na ubezpieczenie społeczne mające w pewnym zakresie charakter parapodatku,
 składka na fundusz pracy mający charakter parapodatku,
 składka na PFRON mająca charakter parapodatku,
 podatek dochodowy,

OPODATKOWANIE GOSPODARSTW DOMOWYCH:

Gospodarstwa domowe obciążane są podatkami pośrednimi. Ciężar podatku od wartości towarów i usług i podatku akcyzowego ponoszą ostatecznie gospodarstwa domowe. Do podatków, które bezpośrednio obciążają gospodarstwa domowe należą:
 podatek dochodowy od osób fizycznych,
 podatek od spadków i darowizn,
 podatek od nieruchomości,
 podatek od środków transportowych,
 podatek od posiadania psów,
 i inne podatki i opłaty głównie lokalne oraz obciążenia fiskalne o charakterze parapodatkowym,

——————————————————————————————————-
darmowe ogłoszenia darmowe ogłoszenia darmowe ogłoszenia

Systematyka podatków, podatki bezpośrednie i pośrednie – wady i zalety.

W polskim systemie podatkowym podatki możemy podzielić według pięciu podstawowych kryteriów.

Ze względu na pierwsze kryterium, jakim jest kryterium przedmiotowe podatki możemy podzielić na:
 podatki majątkowe,
 podatki przychodowe,
 podatki dochodowe,
 podatki konsumpcyjne (podatki od wydatków),

„Źródłem podatków majątkowych jest posiadany przez podatnika majątek. Najczęściej podstawę opodatkowania stanowi wartość rynkowa, ubezpieczeniowa lub księgowa majątku. Znane są także inne tak zwane miary waloryzacyjne, które określają rozmiary podstawy opodatkowania. Przykładem są tu podatki gruntowe, które mogą być naliczane od 1 hektara przeliczeniowego – podatkowego. Podatki majątkowe są niewrażliwe na sytuacje dochodową podatnika. One tylko do niej nawiązują. Najczęściej spotykanymi podatkami majątkowymi są: podatek od nieruchomości, podatek od środków transportowych, podatek od spadków i darowizn. W Polsce planuje się zastąpić wszystkie podatki majątkowe – podatek rolny od gruntów, podatek od nieruchomości, podatek leśny – jednym wspólnym podatkiem katastralnym”. W zależności od ujęcia przedmiotu możemy wyodrębnić trzy rodzaje podatków majątkowych. W podatkach majątkowych przedmiotem opodatkowania może być:
 całość lub część posiadanego przez podatnika majątku,
 zmiana praw majątkowych,
 przyrost majątku nie związany ze zmianą właściciela majątku,
Najbardziej charakterystyczna cechą podatków majątkowych jest ich niejednorodny charakter. Opodatkowanie majątku podatnika może mieć charakter stały, periodyczny lub jednorazowy. W ramach tej konstrukcji podatkowej jest możliwe dwojakie ujęcie podstawy wymiaru podatku – w postaci wartości brutto lub netto. Przyjęcie za podstawę wymiaru podatku wartości brutto majątku skłania producentów do wyłączenia z produkcji przestarzałych środków technicznych. Natomiast przyjęcie wartości netto majątku za podstawę wymiaru podatku skłania producentów do wykorzystywania maszyn i urządzeń już z zaczym stopniu zamortyzowanych. „Oddziaływanie regulacyjne podatku majątkowego na producentów jest uzależnione od tego, czy podatek ten może być wliczany w koszty tak jak jest to w przypadku podatku od nieruchomości, czy też jest on elementem podziału zysku. W pierwszym przypadku jego oddziaływanie regulacyjne jest nikłe, gdyż podatek jest częścią składową ceny i może zostać przerzucony na nabywcę. Natomiast w drugim, gdy podatek obciąża zysk producenta, jego regulacyjne oddziaływanie jest znaczne i zależy od wysokości stawek opodatkowania. Kontrowersyjnym problemem są stawki tego podatku – czy mają być jednolite, czy zróżnico¬wane w zależności od rodzaju producenta”.

Podatki przychodowe są płacone w związku z prowadzona działalnością gospodarczą i osiąganymi z tego tytułu przychodami. Podatki te charakteryzują się tym, że:
 pobierane są one niezależnie od wyników działalności gospodarczej, ponieważ nie uwzględnia się kosztów przy ustalaniu podstawy ich wymiaru,
 podatki te są ściśle powiązane z cenami towarów i usług,
 podatki od przychodów sprzyjają polityce równoważenia budżetu – dzieje się tak dlatego, że na skutek wzrostu inflacji państwo będzie realizować dochody wyższe od planowanych, natomiast wydatki budżetowe najczęściej pozostają bez zmian; nie oznacza to, że władze publiczne są zainteresowane występowaniem inflacji.

Przychód podatkowy jest to tak zwany dochód brutto, to znaczy dochód bez potrącenia kosztów jego uzyskania. Podatnicy są zobowiązani do zapłaty podatku nawet, jeśli ponoszą straty. Cechą charakterystyczną podatków przychodowych jest ich związek ze źródłem przychodów. Tym samym ciążą one na źródłach przychodów, niezależnie od tego, w czyim posiadaniu lub w czyjej dyspozycji źródła te się znajdują. Rzeczowy charakter tych podatków powoduje, że odpowiedzialność za nie zapłacony podatek rzeczowy jest związana z każdorazowym dysponentem źródła przychodów. Nie ma też w odniesieniu do tych podatków zastosowania zasad kumulacji przychodów z innymi przychodami podatnika. Przy wymiarze i poborze podatku przychodowego nie uwzględnia się osobistej sytuacji podatnika”.

„Podatki dochodowe charakteryzują się tym, że nawiązują bezpośrednio do nadwyżki przychodów nad kosztami ich pozyskania. A zatem przedmiotem opodatkowania jest dochód. Najczęściej jest to dochód otrzymywany z pracy i dochód osiągany z prowadzenia działalności gospodarczej. Podatki od dochodów są bardziej korzystne dla podatnika niż dla władz publicznych, ponieważ dają one możliwość oddziaływania na poziom tego przedmiotu opodatkowania. Chodzi tu o możliwość modelowania poziomu kosztów, a te, jak wiadomo, współdecydują o rozmiarach podstawy wymiaru tego podatku. Najczęściej występujące dochodowe to podatek dochodowy od osób prawnych i podatek dochodowy od osób fizycznych. „Podatki od dochodów są narzędziem realizacji zasady powszechności opodatkowania, a ponadto sięgają do jednoznacznej, co do treści ekonomicznej, kategorii dochodu. Podatki od dochodu mogą więc być także narzędziem realizacji zasady sprawiedliwego rozłożenia ciężarów publicznych”.

Podatki konsumpcyjne – od wydatków – są to typowe podatki od konsumpcji. Maja one charakter wybiórczy, ponieważ naliczane są w momencie wydatkowania dochodów przez osoby fizyczne bądź osoby prawne. Przedmiotem opodatkowania są wydatki ponoszone na zakup zarówno dóbr luksusowych, jak i towarów i usług podstawowych. Do tej grupy podatków zaliczane są podatek od towarów i usług (VAT), podatek akcyzowy, podatek od gier.

Kolejny podział podatków wynika z związku między ciężarem podatkowym a ponoszącym go podatnikiem. Z punktu widzenia tego kryterium wyróżniamy:
 podatki bezpośrednie,
 podatki pośrednie,

Podatki bezpośrednie to takie podatki, w przypadku których istnieje dokładnie określona zależność między płaconym podatkiem (rodzajem podatku, jego wysokością, trybem płacenia), a podatnikiem. Typowymi przykładami podatków bezpośrednich są podatki od dochodów i podatki majątkowe.

„Podatki pośrednie, co wynika z nazwy, obciążają podatnika w sposób nie zależny od jego sytuacji dochodowej i majątkowej. Są podatkami ukrytymi, a ciężary ponoszone przez podatników są bardziej anonimowe. Klasycznymi podatkami pośrednimi są wszystkie podatki od sprzedaży (podatki o przychodów, akcyza). W prawdzie w dużym przybliżeniu można określić, którzy płatnicy ponoszą ciężary pewnych podatków pośrednich, nie zmienia to jednak natury tych podatków. Jasne jest, że podatek od luksusowych dóbr (akcyza) płacą podatnicy o wyższych dochodach i wyższym statusie majątkowym, ale już w przypadku powszechnego podatku VAT rozłożenie ciężarów tylko formalnie jest takie samo. W istocie ciężary takie są relatywnie wyższe przy zakupach towarów i usług dokonywanych przez grupy podatników o niższych dochodach”.

„Podatki bezpośrednie lepiej realizują sprawiedliwe rozłożenie ciężarów podatkowych, natomiast interes fiskalny państwa lepiej realizują podatki pośrednie. A zatem podatki pośrednie są bardziej stabilnym źródłem zasilania rachunków władz publicznych”.

Kolejny podział podatków jest związany z władztwem podatkowym. Według tego kryterium podatki dzielą się na:
 podatki nakładane przez państwo,
 podatki nakładane przez władze samorządowe,

Podatek łączony jest z instytucją państwa. Ze względu na konsekwencje nakładania podatków na gospodarstwa domowe i przedsiębiorstwa realizuje się regułę, że podstawowe rodzaje podatków są kształtowane przez państwo. Jest to wyrazem dążności władz publicznych do respektowania elementarnych zasad podatkowych, w tym zasady powszechności i zasady sprawiedliwego rozłożenia ciężarów podatkowych. W pewnym zakresie władztwo podatkowe przysługuje także władzom samorządowym. Jednak zakres tego władztwa jest regulowany ustawowo, czyli przez państwo. Ewentualne uchwalenie podatków przez władze samorządowe może być obwarowane zgodą mieszkańców, na których podatek będzie nakładany. Zgodę tą, władze samorządowe, mogą uzyskać np. w referendum.

Według kryterium władztwa podatkowego do podatków rządowych zaliczamy:
 podatek od towarów i usług (VAT),
 podatek akcyzowy,
 podatek od gier,
 podatek od dochodów osób fizycznych,
 podatek od dochodów osób prawnych,
Natomiast do podatków samorządowych należą:
 podatek od nieruchomości,
 podatek od środków transportu,
 podatek rolny,
 podatek leśny,
 podatek od posiadania psów, itd.
Następny podział oparty jest na kryterium terytorialnym. Wyróżniamy tutaj:
 podatki centralne,
 podatki regionalne,
 podatki lokalne,
Kryterium to informuje, jakie podatki zasilają szczebel centralnych władz publicznych, jakie podatki są domeną władz szczebla regionalnego (krajowego, stanowego – w zależności od struktury władzy administracyjnej danego kraju), a jakie są domeną władz lokalnych.

W klasyfikacji podatków ważny jest także ich podział według podmiotowych źródeł pochodzenia. Podział ten jest bardzo pomocny przy ustalaniu np. rzeczywistego obciążenia podatkami. Przyjmując kryteria stosowane w Systemie Rachunkowości Społecznej (SNA/ ESA) można wyróżnić następujące podatki:
 podatki płacone przez sektor przedsiębiorstw nie finansowych,
 podatki płacone przez sektor instytucji finansowych,
 podatki płacone przez sektor gospodarstw domowych,
 podatki płacone przez sektor zagranicy,
„Podział podatków według źródeł pochodzenia może być pogłębiony przez stosowanie bar¬dziej szczegółowych kryteriów. Jednym z nich może być kryterium własności, istotne wtedy, gdy w danym kraju istnieje silny sektor przedsiębiorstw publicznych (państwowych). Innym szczegółowym kryterium podziału podatków, a ściślej obciążeń podatkami, jest kryterium działów gospodarki narodowej, gałęzi, branż, itp. Wszystko zależy od celów poznawczych i stosowanych analiz podatkowych”.

ZALETY PODATKÓW POŚREDNICH:
 silne powiązanie z przebiegiem zjawisk gospodarczych, zwłaszcza ich wrażliwość na wahania gospodarcze ( przede wszystkim koniunkturalne). Wrażliwość ta jest korzystna ze względów fiskalnych w okresach ekspansji gospodarczej i dużej inflacji,
 zapewniają stosunkowo pewne dochody publiczne,
 należą do arsenału automatycznych stabilizatorów gospodarczych,

WADY PODATKÓW POŚREDNICH:
 niesprawiedliwość, która się wyraża w tym, że w największym stopniu dotykają one podstawowej konsumpcji i powodują rozkład ciężaru opodatkowania na zasadzie tzw. odwróconej progresji. Oznacza to, że podatki te w największym stopniu obciążają podmioty gospodarcze (zasadniczo gospodarstwa domowe) najsłabsze ekonomicznie,
 w pewnych warunkach mogą one krępować działalność i aktywność gospodarczą,
 ze względu na to, że pobór podatków pośrednich następuje w momencie osiągania przychodów, a więc gdy nieznane są jeszcze koszty ich uzyskania, osłabiają one przedsiębiorczość i zainteresowanie konkurencją rynkową,
 niedogodności techniczne związane z ich poborem i koszty tego poboru. Dzieje się tak zwłaszcza gdy jest duże rozproszenie podmiotów, na które nakładane są podatki,

ZALETY PODATKÓW BEZPOŚREDNICH
 możliwość sięgnięcia za pomocą tych podatków wprost do zdolności podatkowej podatnika i sprawiedliwego rozłożenia ciężaru podatkowego,
 możliwość stosunkowo elastycznego kształtowania stóp podatkowych przez władze publiczne w sposób otwarty, stosownie do wyznaczonego, najczęściej konstytucyjnie, władztwa podatkowego określonych organów władz publicznych,
 oznaczają się stałą wydajnością,

WADY PODATKÓW BEZPOŚREDNICH:
 wpływy podatkowe następują niesystematycznie i z pewnym opóźnieniem,
 są one ostentacyjne w formie, a w skrajnych przypadkach mogą być przyjmowane w świadomości podatnika jako konfiskata,
 łatwość unikania podatków bezpośrednich przez podatników przy jednoczesnym, wyjątkowym rygoryzmie wobec innych podatników,
 ich stosowanie wymaga wysoko wykwalifikowanych i cechujących się walorami moralnymi pracowników aparatu podatkowego,

——————————————————————————————————-
darmowe ogłoszenia darmowe ogłoszenia darmowe ogłoszenia

Struktura systemu podatkowego w Polsce

Na system podatkowy składa się ogół podatków pobieranych w danym państwie w danym czasie. Systemy podatkowe możemy podzielić na:
 historyczne – systemy ukształtowane w drodze historycznych zmian,
 racjonalne – budowane i wprowadzane wg z góry przyjętych założeń,

System podatkowy Polski ma charakter systemu kształtowanego historycznie. Po przemianach w latach 90 w polskim systemie podatkowym możemy wyróżnić podatki:
 podatek rolny,
 podatek leśny,
 podatek od nieruchomości,
 podatek spadków i darowizn,
 podatek od środków transportowych,
 podatek od posiadania psów,
 podatek od czynności cywilnoprawnych,
 podatek dochodowy od osób fizycznych,
 podatek dochodowy od osób prawnych,
 podatek od towarów i usług,
 podatek akcyzowy,
 podatek od gier losowych,

Bliższa analiza systemu podatkowego prowadzi do wyodrębnienia związków subsystemów. Wyróżniamy subsystemy:
 podatków i opłat lokalnych,
 opodatkowania przedsiębiorców,
 opodatkowania gospodarstw domowych,
 opodatkowania gospodarstw rolnych,

Rozpatrując strukturę systemu podatkowego należy zwrócić uwagę na proporcję pomiędzy opodatkowaniem bezpośrednim i pośrednim. Cecha charakterystyczną polskiego systemu podatkowego jest stosunkowo szeroki zakres opodatkowania pośredniego, co się wyraża w stosunkowo dużym znaczeniu podatków obrotowych. Podatki bezpośrednie, a zwłaszcza podatki dochodowe także występują, lecz większa waga jest przywiązywana do podatków pośrednich. Szczególnie dyskusyjny jest problem opodatkowania konsumpcji i dochodu. Na strukturę systemu podatkowego w Polsce wpłynęła reforma finansów pomiędzy budżetem państwa a samorządem. Pozwoliło to na wyodrębnienie podatków będących dochodem budżetu państwa oraz samorządowych. pewną wcale nie małą rolę w strukturze systemu podatkowego odgrywają opłaty publiczne oraz wpłaty i składki na inne aniżeli budżet państwowy i samorządowy fundusze obejmowane finansami publicznymi, a zwłaszcza składki na ubezpieczenie społeczne.

——————————————————————————————————-
darmowe ogłoszenia darmowe ogłoszenia darmowe ogłoszenia

Skarb Państwa a budżet państwa

Skarb państwa to instytucja, z reguły osoba prawna, reprezentująca w obrocie prawnym państwo jako właściciela majątku państwa, z wyłączaniem tej jego części, która pozostaje we władaniu innych państw, osób prywatnych (przedsiębiorstw, banków państwowych), w Polsce – Minister Skarbu. Skarb Państwa jest w Polsce instytucją prawna wysypującą w stosunkach cywilnoprawnych jako podmiot praw i obowiązków dotyczących tej części mienia państwowego, która nie pozostaje pod zarządem innych państwowych osób prawnych.

Jako podmiot praw i obowiązków Skarb Państwa dysponuje zasobami finansowymi budżetu państwa.

Skarb Państwa w ujęciu
 podmiotowym – państwo jako właściciel majątku,
 przedmiotowym – obejmuje majątek państwa wraz z jego zobowiązaniami i należnościami,
 instytucjonalnym – oznacza odrębny urząd państwa zajmujący się sprawami majątkowymi państwa,

Funkcje Skarbu Państwa:
 kasjera – ma za zadanie pobieranie i wypłacanie środków pieniężnych podczas wykonywania operacji finansowych oraz czuwanie nad prawidłowością wykorzystywania tych środków. Wiąże się ta funkcja również z koniecznością utrzymywania płynności czyli zdolności do terminowego regulowania zobowiązań państwa,
 bankiera – Skarb Państwa gromadzi i dokonuje dystrybucji środków pieniężnych. Wykonuje działania upodabniające go do banku komercyjnego i banku Centralnego (interwencja w obieg pieniądza). Skarb Państwa może udzielać kredytów dla przedsiębiorstw, których rozwój uzna za pożądany na zasadach preferencyjnych,
 inwestora – Skarb Państwa dostarcza kapitału, gdy rynek komercyjny oferuje go na mniej korzystnych warunkach,
 poręczyciela – jako podmiot poręczający w sferze różnych operacji finansowych,
 majątkowa – zarządza majątkiem państwa,

Budżet państwa – scentralizowany fundusz publiczny służący gromadzeniu środków publicznych w związku z funkcjami państwa. Podstawa tworzenia budżetu państwa jest przyjmowana przez Parlament, który upoważnia rząd do realizacji określonych w ustawie dochodów i wydatków. W tym sensie budżet państwa jest aktem prawnym o okr4eślonym czasie obowiązywania. Cele i zadania państwa realizowane za pomocą budżetu muszą być z góry określone.

Budżet państwa jest rocznym planem dochodów i wydatków oraz przychodów i rozchodów państwowej sfery budżetowej, czyli:
 organów władzy państwowej, kontroli i ochrony prawa,
 sądów i trybunałów,
 administracji rządowej,

Funkcje budżetu państwa:
 redystrybucyjna (rozdzielcza) – polega na przejmowaniu przez Skarb Państwa części środków pieniężnych od przedsiębiorców i ludności oraz na rozdzielaniu ich na określone cele,
 stabilizacyjna ( wyrównawcza) – polega na wykorzystaniu dochodów i wydatków budżetowych do kształtowania sytuacji społeczno-ekonomicznej kraju np. przeciwdziałanie inflacji,
 alokacyjna – polega na tym, że państwo wpływa na alokację czynników wytwórczych i wytworzonych produktów,
 fiskalna – wynika z polityki skarbowej państwa zmierzającej do osiągnięcia jak największych wpływów z podatków i opłat, pozwalających pokryć wydatki uważane za społecznie niezbędne,
 stymulacyjna – wiąże się z oddziaływaniem państwa pobudzającym lub hamującym określone zjawiska i procesy gospodarcze,
 kontrolna – wiąże się z jego funkcją rozdzielczą i polega na kontroli gromadzenia dochodów ora kontroli ich redystrybucji w celu pokrycia ewentualnych nieprawidłowości,

W świetle przedstawionych informacji można stwierdzić, że nie należy utożsamiać Skarbu Państwa z budżetem państwa. Pomijając oczywistą kwestię, że nie można tego czynić w ujęciu podmiotowym i instytucjonalnym należy wskazać na brak podstaw ku temu także w ujęciu przedmiotowym Skarbu Państwa. Instytucja ta zajmująca się mieniem państwa w szerokim tego słowa znaczeniu, pełniąca w niektórych krajach także czynności kasjera i bankiera wyraźnie wykracza poza gospodarkę budżetową związaną z gromadzeniem dochodów i wydatków budżetowych państwa, ujmowanych corocznie w ustawie budżetowej. Operacje Skarbu Państwa oraz ich cele są wprawdzie realizowane w powiązaniu lub nawet poprzez gospodarkę budżetową, ale także w znacznej mierze poza nią.

——————————————————————————————————-
darmowe ogłoszenia darmowe ogłoszenia darmowe ogłoszenia

Źródła i formy dochodów publicznych

Dochody publiczne mogą mieć formę:
 bezzwrotną,
 zwrotną

Źródła dochodów publicznych (bezzwrotne):
 ustawowe podatki lub inne daniny publiczne,
 dochody z mienia, a w szczególności z najmu, dzierżawy i innych umów o podobnym charakterze,
 dywidendy od wniesionego kapitału,
 dochody ze sprzedaży rzeczy i praw oraz świadczenia usług przez jednostki sektora finansów publicznych,
 opłaty,
 spadki, zapisy, darowizny pieniężne,
 środki pochodzące ze źródeł zagranicznych nie podlegające zwrotowi,
 przychody z własnej działalności gospodarczej,
 przychody pochodzące z prywatyzacji majątku Skarbu Państwa oraz majątku samorządów terytorialnych,
 przychody ze spłat pożyczek udzielonych innym jednostkom,
 inne dochody uzyskane na podstawie odrębnych przepisów,

Źródła dochodów publicznych (zwrotne):
 pożyczki i kredyty wewnętrzne zaciągane w wewnętrznych instytucjach w kraju lub w formie długu publicznego,
 pożyczki i kredyty zewnętrzne – zagraniczne pożyczki w bankach komercyjnych i innych prywatnych instytucjach, pożyczki międzypaństwowe zaciągane w międzynarodowych organizacjach finansowych i sprzedaż papierów wartościowych na międzynarodowych rynkach,
 wpływy ze sprzedaży państwowych i samorządowych papierów wartościowych,

——————————————————————————————————-
darmowe ogłoszenia darmowe ogłoszenia darmowe ogłoszenia

Podatki i opłaty publiczne jako kategoria ekonomiczna. Formalnoprawne cechy podatków

Współczesna definicja podatku mówi, iż „podatek to nieodpłatne, bezzwrotne, pieniężne, przymusowe świadczenie, które jest nakładane jednostronnie przez związek publicznoprawny, jakim jest państwo bądź organizacja samorządowa w celu sfinansowania potrzeb publicznych i społecznych”, przy czym:
 nieodpłatność podatku polega na tym, że podatnikowi nie przysługuje, po jego zapłaceniu, żadne roszczenie wzajemnego świadczenia ze strony państwa, czy organizacji samorządowej,
 bezzwrotność świadczenia podatkowego polega na tym, że podatek zapłacony nie podlega zwrotowi. Wyjątkowo podatek może zostać zwrócony podatnikowi w sytuacji, jeżeli został naliczony w sposób nieprawidłowy,
 przymusowość podatku polega na tym, że podatnik podatku nie może nie płacić, jeżeli znajdzie się w warunkach określonych przez przepisy podatkowe. Podatnik ma świadomość, że w razie odmowy zapłacenia podatku będą przeciwko niemu zastosowane kary. Dlatego też nie czeka on, aż zostaną one przeciwko niemu skierowane, tylko dokonuje zapłaty podatku,
 pieniężny charakter podatku polega na tym, że współcześnie jest on uiszczany przez podatnika w formie pieniężnej,
 jednostronność wymierzenia podatku przez państwo bądź organizację samorządową wynika ze stosunku podporządkowania, jaki występuje między podmiotem zobowiązanym do płacenia podatku, a podmiotem uprawnionym do jego nakładania. Innymi słowy, w sprawach nakładania podatków nie prowadzi się powszechnej dyskusji z obywatelami. Jest to zupełnie zrozumiałe, ponieważ jej wynik byłby oczywisty, tzn. obywatele w takim referendum opowiedzieliby się za niepłaceniem podatków.

Funkcje podatku:
 fiskalna – polega na przejmowaniu od różnych podmiotów środków pieniężnych na rzecz państwa bądź innego związku publicznoprawnego. Funkcja fiskalna jest z natury funkcją pierwszoplanową, a o sposobie i zakresie jej realizacji przesądza ukształtowanie takich elementów konstrukcji podatku jak zakres podmiotowy, przedmiotowy, podstawa opodatkowania, stawki podatkowe,
 interwencyjna – polega na oddziaływaniu na gospodarkę narodową w celu wywoływania w niej pożądanych zjawisk np. zrównoważony wzrost gospodarczy, ograniczenie inflacji, ograniczenie bezrobocia. Podatki traktowane są wówczas jako instrumenty interwencji i mają na celu bądź to skłonienie podatników do określonych zachowań, bądź też służą do wyrównywania szans lub nawet wprowadzenia preferencji podatkowych dla poszczególnych grup podatkowych,
 stymulacyjna – jest uznawana za funkcję odmienną od funkcji interwencyjnej. O funkcji stymulacyjnej można mówić wówczas, gdy konstrukcja podatków ma w zamiarze pobudzić określone procesy gospodarcze lub też je hamować.

Podatek jest bardzo złożoną kategorią prawną, fiskalną, ekonomiczną, polityczną i społeczną. Najbardziej istotną kategorią podatku jest kategoria fiskalna i ekonomiczna. Fiskalna dlatego, iż podatek jest podstawowym źródłem dochodów państwa. Znaczenie ekonomiczne podatku polega na tym, że podatki nakładane przez państwo powodują zmianę sytuacji majątkowej i dochodowej podatników. Ma to duży wpływ między innymi na zachowanie, decyzje gospodarcze, konsumpcyjne i oszczędnościowe podatnika. Nadmierny fiskalizm może obrócić się przeciwko państwu np. przez osłabienie aktywności gospodarczej podatników. Można więc powiedzieć, że podatek to bardzo delikatny instrument, który źle wykorzystany może wyrządzić bardzo duże szkody w krótkim okresie czasu. Prawidłowe posługiwanie się podatkiem polega na umiejętnym łączeniu interesów fiskalnych państwa z interesami ekonomicznymi podatników, realizując przy tym cele społeczne. Podsumowując, podatki uiszczane w formie pieniężnej reprezentują liberalne techniki realizacji dochodów publicznych. Pieniężna forma wnoszenia podatku daje podatnikom możliwość dokonywania wyboru towarów, usług, dóbr, z zakupu których podatnicy rezygnują po to, aby móc zapłacić podatek. Liberalny charakter techniki poboru podatku nie przeszkadza, aby powiązać go z przymusem.

Zasady podatkowe:
Pierwszą grupę tworzą zasady fiskalne, do których zaliczany następujące zasady:
 zasada wydajności – mówi ona, że podatki powinny być wydajnym źródłem dochodów władz publicznych. Państwo powinno sięgać do takiego przedmiotu opodatkowania, który dostarczy dochodów niezbędnych do realizacji funkcji i zadań państwa oraz władz samorządowych,
 zasada elastyczności – mówi ona, że podatek powinien reagować na zmieniające się procesy i zdarzenia gospodarcze oraz społeczne. Podatki powinny uwzględniać sytuacje podatników, jak i całej gospodarki,
 zasada stałości – mówi ona, o ograniczaniu zmian w systemie podatkowym. Chodzi tutaj o unikanie wprowadzania nowych podatków oraz unikanie wprowadzania zmian w istniejących już podatkach. Częste zmiany w systemie podatkowym wywołują negatywne skutki w gospodarce narodowej, gdyż firmy muszą ponownie przeanalizować planowane inwestycje, a inwestycje już realizowane nową spowodować załamanie kondycji finansowej firm,

Drugą grupę tworzą zasady ekonomiczne, do których zaliczany zasadę nienaruszalności majątku podatnika – mówi ona, iż majątek podatników nie może zostać naruszony ciężarem podatkowym tzn., że podatek powinien być pokrywany z bieżących dochodów. Nie znaczy to, że majątek podatników nie może być przedmiotem i podstawą opodatkowania. Warunek jest taki, że podatek nie powinien zmniejszać majątku podatnika, ponieważ może to doprowadzić do bankructwa podatnika a następnie samego państwa.

Trzecią grupę tworzą zasady sprawiedliwości opodatkowania, do których zaliczany następujące zasady:
 zasada powszechności – mówi ona, że ciężary podatkowe powinny mieć charakter powszechny, każdy obywatel, przedsiębiorca itp. powinien być objęty podatkiem w momencie powstania stosunku podatkowego,
 zasada równości – mówi ona, że ciężary podatkowe powinny być rozłożone równomiernie na wszystkich podatników,
 zasada zdolności podatkowej – podatki powinny być nakładane w taki sposób, aby dochody po opodatkowaniu były jak najbardziej równe. Wiąże się to z krańcową użytecznością dochodu, która przyjmuje, że dochód każdej osoby jest równy. Z tego wniosek, że najbardziej opodatkowani powinne być osoby bogate, ponieważ ich utracone korzyści mierzone metodą krańcową będą najmniejsze,

Ostatnią, czwartą grupę tworzą zasady techniczne, do których zaliczany następujące zasady:
 zasada pewności – głosi ona, iż podatki powinny być takie, aby były niezawodnym źródłem dochodów państwa. Państwo musi jednak pamiętać o tym, że przedsiębiorca jak i obywatel powinien z góry wiedzieć, jaki podatek zapłaci w związku z prowadzoną przez siebie działalnością lub osiągniętym dochodem,
 zasada dogodności – oznacza, że pobór podatku powinien być skorygowany o warunki finansowe podatnika, cykl i charakter jego działalności,
zasada taniości – chodzi tutaj o to, aby koszt realizacji podatku nie uszczuplał nadmiernie dochodów państwa,

Współczesna definicja opłat mówi, iż: opłata to świadczenie pieniężne o charakterze przymusowym, bezzwrotnym, odpłatnym, jednostronnie ustalane i pobierane przez władze publiczne z tytułu określonych czynności urzędowych oraz usług jednostek sektora publicznego.

Można wyróżnić w polskim systemie opłat dwa podstawowe rodzaje opłat:
 opłaty związane z czynnościami organów władz publicznych – są one zbliżone do podatków, ponieważ wysokość opłaty jest niewspółmiernie wysoka do kosztów świadczenia danej czynności,
 opłaty z tytułu usług wytwarzanych przez jednostki sektora publicznego – opłaty te odpowiadają kosztom świadczenia usługi, z możliwością uwzględnienia niewielkiego zysku,

——————————————————————————————————-
darmowe ogłoszenia darmowe ogłoszenia darmowe ogłoszenia

Ordynacja podatkowa jako kodeks postępowania w sferze podatków

Z przepisów Ordynacja podatkowa, która ma zastosowanie do wszystkich zobowiązań podatkowych, także tych, które powstały w zakresie podatków lokalnych. Z ustawy tej wynikają uprawnienia do:
 zaniechania poboru podatku,
 odroczenia terminu płatności podatku lub rozłożenia płatności podatku na raty,
 umorzenia zaległości podatkowych,
 określenia odpowiedzialności następców prawnych i osób trzecich,
Z ustawy tej wypływa obowiązek samorządowego organu podatkowego do wydania decyzji określającej wysokość zaległości podatkowej, jeżeli zobowiązanie podatkowe powstałe z mocy samego prawa nie zostało wykonane.

Ordynacja podatkowa określa zasady jakimi należy się kierować w postępowaniu podatkowym, należą do nich zasada:
 praworządności,
 zaufania obywateli do organów podatkowych,
 udzielenie niezbędnych informacji,
 prawdy obiektywnej,
 czynnego udziału stron w postępowaniu,
 przekonywania,
 szybkości i prostoty działania,
 pisemności,
 dwuinstancyjności,
 trwałości decyzji ostatecznej,
 jawności,

Określa również stopnie załatwienia sprawy:
 niezwłoczności – niezwłocznie powinny być załatwione te sprawy, które można rozpatrzyć w oparciu o fakty i dowody przedstawione przez stronę, jak również w oparciu o dowody powszechnie znane urzędowi skarbowemu,
 nie później niż w ciągu 1 miesiąca – od dnia wszczęcia postępowania,
 nie później niż w ciągu 2 miesięcy – od dnia wszczęcia postępowania w sprawach szczególnie skomplikowanych,

Ordynacja podatkowa określa kto jest stroną lub kto może ją być w postępowaniu. Definiuje pojecie strony postępowania.

Ustawa ordynacji podatkowej określa jakie wymogi powinno spełniać, jakie powinno zawierać elementy, do kogo może być skierowane i w jakich sytuacjach:
 wszczęcie postępowania,
 decyzja,
 odwołanie,
 wznowienie postępowania,

Ustawa dyktuje kto może być pełnomocnikiem, jakie powinien spełniać warunki. Określa elementy protokołu, cel kontroli podatkowej. Wskazuje jakie wymogi powinno spełniać podanie i jaka powinna być jego treść.

Ordynacja podatkowa normuje:
 zobowiązanie podatkowe,
 informacje podatkowe,
 postępowanie podatkowe,
 kontrolę podatkową,
 czynności sprawdzające,
 tajemnicę skarbową,

Przepisy ustawy stosuje się do:
 podatków, opłat i innych należności nie podatkowych budżetu państwa, co do których ustalania lub określania uprawnione są organy podatkowe,
 podatków stanowiących dochody budżetów gmin,
 opłaty skarbowej oraz opłat, o których mowa w przepisach o podatkach i opłatach lokalnych,
 spraw z zakresu prawa podatkowego innych niż wymienione w pkt. 1 i 2 ordynacji, należących do właściwości organów podatkowych,

——————————————————————————————————-
darmowe ogłoszenia darmowe ogłoszenia darmowe ogłoszenia

możliwość zmniejszenia podatku należnego o podatek naliczony w przypadku podatników dokonujących jednocześnie sprzedaży towarów opodatkowanych i zwolnionych od podatku od towarów i usług.

Podatnik dokonujący sprzedaży towarów opodatkowanych zwolnionych od podatku obowiązany jest do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego, związanych ze sprzedażą opodatkowania i zwolnioną.
Jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, podatnik może także zmniejszyć podatek należny o taką cześć podatku naliczonego, która odpowiada procentowemu udziałowi wartości sprzedaży towarów opodatkowanych podatkiem w wartości sprzedaży ogółem. Przy ustalaniu wartości sprzedaży nie uwzględnia się kwot podatku. Tak samo w przypadku okresu krótszego niż 6 miesięcy. Przy czym po upływie 6 miesięcy od rozpoczęcia działalności obliczają wg niżej podanych danych i dokonują korekty podatku naliczonego.
W przypadku nabycia towarów zaliczonych do środków trwałych procentowy udział wartości sprzedaży towarów opodatkowanych w wartości sprzedaży ogółem oblicza się na podstawie sprzedaży z ostatnich 6 miesięcy.

——————————————————————————————————-
darmowe ogłoszenia darmowe ogłoszenia darmowe ogłoszenia

Rozliczenie z tytułu podatku od towarów i usług w przypadku zaprzestania przez podatnika będącego osobą fizyczną wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu.

Przepis art. 6a ust.1 pkt 2 ustawy o VAT stanowi, że opodatkowaniu podatkiem VAT podlegają towary własnej produkcji, które po nabyciu nie zostały odsprzedane, w przypadku zaprzestania działalności:
 jeżeli zaprzestanie działalności następuje w wyniku śmierci podatnika zawiadomienia dokonuje jego następca prawny,
 jednak następca prawny nie jest obowiązany do uiszczenia podatku z tytułu remanentu,
 odpowiedzialność spadkobierców za zobowiązanie podatkowe spadkodawcy obejmuje swoim zakresem tylko zobowiązania powstałe za jego życia. W związku z tym, iż zobowiązania z tytułu zaprzestania działalności ( w wyniku śmierci) powstają po śmierci spadkodawcy, to spadkobiercy nie kogą ponosić za nie odpowiedzialności.

Likwidacja :

Podatnik powinien sporządzić spis z natury tych towarów w stosunku do których przysługiwało mu prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony zawarty w towarach zakupionych. Spis sporządza się w terminie 30 dni od dnia zaprzestania (likwidacji) działalności gospodarczej, a w terminie 14 dni od dnia zakończenia sporządzenia tego spisu składa zawiadomienie do urzędu skarbowego. Obowiązek podatkowy powstaje w dniu, w którym powinien sporządzić spis nie później niż 30 dnia. Zwalnia się te towary od podatku VAT przez okres 12 miesięcy

——————————————————————————————————-
darmowe ogłoszenia darmowe ogłoszenia darmowe ogłoszenia